ਸ਼ਲੋਕ 11.19
अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्य-
मनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम् ।
पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्त्रं
स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम् ॥
ਲਿਪੀਅੰਤਰਨ
anādimadhyāntamanantavīrya-
manantabāhuṃ śaśisūryanetram |
paśyāmi tvāṃ dīptahutāśavaktraṃ
svatejasā viśvamidaṃ tapantam ||
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ਅਨੁਵਾਦ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਦਿ, ਮੱਧ ਅਤੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਅਣਗਿਣਤ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਰੂਪੀ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਇਸ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਤਪਾਉਂਦਾ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ਵਿਆਖਿਆ
ਅਰਜੁਨ ਫਿਰ ਵਰਣਨ ਵੱਲ ਮੁੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲਹਿਜਾ ਹੋਰ ਤੀਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਨਾ ਆਦਿ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਮੱਧ, ਨਾ ਅੰਤ। ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲਾ ਆਖ਼ਰੀ ਬਿੰਬ ਹੈ: ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਤੇਜ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਤਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੱਕ ਰੂਪ ਦਾ ਚਾਨਣ ਚੁੰਧਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਇੱਥੇ ਉਹ ਸਾੜਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਸਲੋਕ ਅਚੰਭੇ ਤੋਂ ਡਰ ਵੱਲ ਮੋੜ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ। ਜਿਸ ਚਮਕ ਨੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹੀ ਹੁਣ ਉਸ ਲਈ ਖ਼ਤਰਾ ਜਾਪਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨਿਗਲਦੇ ਮੂੰਹਾਂ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਬਿੰਬਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08