ਸ਼ਲੋਕ 1.29
सीदन्ति मम गात्राणि मुखं च परिशुष्यति ।
वेपथुश्च शरीरे मे रोमहर्षश्च जायते ॥
ਲਿਪੀਅੰਤਰਨ
sīdanti mama gātrāṇi mukhaṃ ca pariśuṣyati |
vepathuśca śarīre me romaharṣaśca jāyate ||
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ਅਨੁਵਾਦ
ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਢਿੱਲੇ ਪੈ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਸੁੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਮ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ਵਿਆਖਿਆ
ਅਰਜੁਨ ਆਪਣੀ ਪੀੜ ਸਰੀਰਕ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਢਹਿ ਰਹੇ ਹਨ, ਮੂੰਹ ਸੁੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਂਗਟੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਤਿੱਖੇ ਸਦਮੇ ਦੇ ਲੱਛਣ ਹਨ, ਅਤੇ ਗੀਤਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਹਾਨ ਧਨੁਖਧਾਰੀ ਨੇ ਕੁਝ ਸਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਧਨੁਖ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਸਾਥ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਲੋਕ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਸੰਕਟ ਕੋਈ ਖ਼ਿਆਲੀ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਾਰੇ ਵਜੂਦ ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ, ਇਸੇ ਲਈ ਉਸਦਾ ਜਵਾਬ ਵੀ ਡੂੰਘਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08