ଶ୍ଳୋକ 17.5
अशास्त्रविहितं घोरं तप्यन्ते ये तपो जनाः ।
दम्भाहङ्कारसंयुक्ताः कामरागबलान्विताः ॥
ଲିପ୍ୟନ୍ତରଣ
aśāstravihitaṃ ghoraṃ tapyante ye tapo janāḥ |
dambhāhaṅkārasaṃyuktāḥ kāmarāgabalānvitāḥ ||
Sanskrit Systemଙ୍କ ଦ୍ୱାରା · ମେସିନ୍ ଡ୍ରାଫ୍ଟ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ଅନୁବାଦ
ଯେଉଁ ଲୋକେ ଶାସ୍ତ୍ରବିହିତ ନୁହେଁ ଏପରି ଘୋର ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି, ଦମ୍ଭ ଓ ଅହଂକାରଯୁକ୍ତ, କାମ ଓ ଆସକ୍ତିର ବଳରେ ଚାଳିତ,
Sanskrit Systemଙ୍କ ଦ୍ୱାରା · ମେସିନ୍ ଡ୍ରାଫ୍ଟ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ବ୍ୟାଖ୍ୟା
କୃଷ୍ଣ ଏବେ ତପସ୍ୟାର ଅପବ୍ୟବହାର ବିଷୟରେ କହନ୍ତି। କେତେକ ଲୋକ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଶିଖାଯାଇନଥିବା ଉଗ୍ର ସାଧନା କରନ୍ତି, ଦମ୍ଭ ଓ ଅହଂକାରରେ ପ୍ରେରିତ ଓ କାମନା ଓ ଆସକ୍ତିରେ ଚାଳିତ। ବାକ୍ୟଟି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଶ୍ଳୋକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲେ। ଚେତାବନୀଟି ପ୍ରାସଙ୍ଗିକ, କାରଣ ଚରମ ଆତ୍ମପୀଡ଼ନ ମହାନ ପବିତ୍ରତା ପରି ଦେଖାଯାଇପାରେ। କୃଷ୍ଣ ସୂଚାନ୍ତି ଯେ ଅହଂକାରରେ ଇନ୍ଧନ ପାଉଥିବା ଶରୀର ପ୍ରତି କଠୋରତା ଆଦୌ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶକ୍ତି ନୁହେଁ, ଅହଂର ଆଉ ଏକ ରୂପ। ଗୀତା ଏଠାରେ ବାହ୍ୟ କଠୋରତା ଅପେକ୍ଷା ଅନ୍ତର ଭାବନାକୁ ମାପକାଠି କରେ।
Sanskrit Systemଙ୍କ ଦ୍ୱାରା · ମେସିନ୍ ଡ୍ରାଫ୍ଟ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08