ଶ୍ଳୋକ 1.45
अहो बत महत्पापं कर्तुं व्यवसिता वयम् ।
यद्राज्यसुखलोभेन हन्तुं स्वजनमुद्यताः ॥
ଲିପ୍ୟନ୍ତରଣ
aho bata mahatpāpaṃ kartuṃ vyavasitā vayam |
yadrājyasukhalobhena hantuṃ svajanamudyatāḥ ||
Sanskrit Systemଙ୍କ ଦ୍ୱାରା · ମେସିନ୍ ଡ୍ରାଫ୍ଟ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ଅନୁବାଦ
ହାୟ, ରାଜ୍ୟସୁଖର ଲୋଭରେ ନିଜ ଲୋକଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ଆମେ କେତେ ବଡ଼ ପାପ କରିବାକୁ ସ୍ଥିର କରିଛୁ।
Sanskrit Systemଙ୍କ ଦ୍ୱାରା · ମେସିନ୍ ଡ୍ରାଫ୍ଟ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ବ୍ୟାଖ୍ୟା
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସ୍ୱର ଯୁକ୍ତିରୁ ବିଳାପକୁ ବଦଳେ। ହାୟ କହି ସେ ନିଜକୁ ଓ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ଦୋଷ ଦିଅନ୍ତି ଯେ ରାଜ୍ୟସୁଖ ଲୋଭରେ ସେମାନେ ଏକ ଗୁରୁତର ପାପ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଅଧ୍ୟାୟରେ ଅଳ୍ପ ଆଗରୁ ସେ କୌରବଙ୍କ ଲୋଭକୁ ଦୋଷ ଦେଇଥିଲେ; ଏବେ ସେହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନିଜ ପକ୍ଷରେ ଦେଖନ୍ତି। ପଦଟି ତାଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱର ଗଭୀରତା ଦେଖାଏ। ସେ ଆଉ ଯୁଦ୍ଧକୁ ନ୍ୟାୟର କାରଣ ନୁହେଁ, ଏକ ସାଝା ଅପରାଧ ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି ଓ ନିଜକୁ ଦୋଷୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଣନ୍ତି, ଯାହା ତାଙ୍କ ନିରାଶାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ।
Sanskrit Systemଙ୍କ ଦ୍ୱାରା · ମେସିନ୍ ଡ୍ରାଫ୍ଟ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08