श्लोक 11.52
सुदुर्दर्शमिदं रूपं दृष्टवानसि यन्मम ।
देवा अप्यस्य रूपस्य नित्यं दर्शनकाङ्क्षिणः ॥
लिप्यंतर
sudurdarśamidaṃ rūpaṃ dṛṣṭavānasi yanmama |
devā apyasya rūpasya nityaṃ darśanakāṅkṣiṇaḥ ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
श्रीभगवान म्हणाले: तू माझे जे रूप पाहिलेस ते पाहणे अत्यंत दुर्लभ आहे. देवसुद्धा या रूपाच्या दर्शनासाठी नित्य आसुसलेले असतात.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
आपला अनुभव किती दुर्मीळ होता हे श्रीकृष्ण अर्जुनाच्या मनावर ठसवतात. त्याने पाहिलेले रूप पाहणे अतिशय कठीण आहे, आणि देवसुद्धा ते पाहण्याची सतत आस धरतात. हा श्लोक पुन्हा दर्शनाला कृपेच्या क्षेत्रात ठेवतो. मिळालेल्या गोष्टीचे मोल जाणावे, केवळ भय म्हणून तिची आठवण ठेवू नये, असे तो अर्जुनाला सुचवतो. काही वाचक हे रूप म्हणजे विश्वरूप मानतात; इतर त्यानंतर आलेले सौम्य दिव्य रूप मानतात. कसेही असले तरी देवांची ही आस दाखवते की माणसांहून कितीतरी वरच्या प्राण्यांसाठीही दिव्याचे दर्शन ही सर्वोच्च इच्छा आहे.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08