श्लोक 11.37
कस्माच्च ते न नमेरन्महात्मन्
गरीयसे ब्रह्मणोऽप्यादिकर्त्रे ।
अनन्त देवेश जगन्निवास
त्वमक्षरं सदसत्तत्परं यत् ॥
लिप्यंतर
kasmācca te na nameranmahātman
garīyase brahmaṇo'pyādikartre |
ananta deveśa jagannivāsa
tvamakṣaraṃ sadasattatparaṃ yat ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
हे महात्मन्, ब्रह्मदेवापेक्षाही श्रेष्ठ असलेल्या आणि आदिकर्ता असलेल्या तुम्हाला त्यांनी का नमस्कार करू नये? हे अनंता, हे देवेशा, हे जगन्निवासा, तुम्ही अक्षर आहात; सत् आणि असत् आणि त्या दोहोंच्याही पलीकडे जे आहे ते तुम्हीच आहात.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
सर्व प्राण्यांनी नमस्कार का करावा याची कारणे अर्जुन देतो. श्रीकृष्ण ब्रह्मदेवापेक्षाही मोठे आहेत आणि आदिकर्ते आहेत, म्हणजे सृष्टिकर्त्या देवामागीलही स्रोत. ते अक्षर आहेत; ते सत् आणि असत्, म्हणजे व्यक्त आणि अव्यक्त, अस्तित्व आणि अनस्तित्व आहेत; आणि त्या दोहोंच्या पलीकडे जे आहे तेही आहेत. या शेवटच्या शब्दांचा विविध परंपरांमध्ये वेगवेगळा अर्थ लावला गेला आहे: सर्व कोटींच्या पलीकडील सत्याचे सूचन, किंवा दिव्य दृश्य जग आणि त्याचे गुप्त कारण या दोहोंना सामावून त्यांच्याही पलीकडे जाते याची पुष्टी. कसेही असले तरी अर्जुनाची स्तुती आता सर्वांत अमूर्त उंचीवर पोहोचते.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08