श्लोक 11.30
लेलिह्यसे ग्रसमानः समन्ताल्-
लोकान्समग्रान्वदनैर्ज्वलद्भिः ।
तेजोभिरापूर्य जगत्समग्रं
भासस्तवोग्राः प्रतपन्ति विष्णो ॥
लिप्यंतर
lelihyase grasamānaḥ samantāl-
lokānsamagrānvadanairjvaladbhiḥ |
tejobhirāpūrya jagatsamagraṃ
bhāsastavogrāḥ pratapanti viṣṇo ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
हे विष्णो, धगधगत्या मुखांनी सर्व बाजूंनी संपूर्ण लोकांना गिळत तुम्ही ओठ चाटत आहात. तुमचे उग्र तेज संपूर्ण जगाला प्रकाशाने भरून तापवत आहे.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
अर्जुनाचे वर्णन आपल्या सर्वांत भयावह बिंदूला पोहोचते. श्रीकृष्ण जळत्या मुखांनी सर्व बाजूंचे लोक चाटत, गिळत आहेत, आणि त्यांचा उग्र प्रकाश विश्वाला भरून तापवत आहे. गिळणाऱ्या देवाची प्रतिमा प्राचीन आहे: जी शक्ती निर्माण करते आणि धारण करते, तीच परत घेते. मागील अध्यायात श्रीकृष्णांनी स्वतःला सर्वहर मृत्यू म्हटले होते; येथे ते विधान दृश्य रूप घेते. हा श्लोक अर्जुनाला आणि वाचकाला सुरक्षित अंतर ठेवू देत नाही. हे कोण आहेत असे विचारण्यापूर्वी, दिव्यात आपल्या ओळखीच्या सर्वांचा लयही समाविष्ट आहे हे अर्जुनाला स्वीकारावे लागते.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08