श्लोक 11.27
वक्त्राणि ते त्वरमाणा विशन्ति
दंष्ट्राकरालानि भयानकानि ।
केचिद्विलग्ना दशनान्तरेषु
सन्दृश्यन्ते चूर्णितैरुत्तमाङ्गैः ॥
लिप्यंतर
vaktrāṇi te tvaramāṇā viśanti
daṃṣṭrākarālāni bhayānakāni |
kecidvilagnā daśanāntareṣu
sandṛśyante cūrṇitairuttamāṅgaiḥ ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
ते तुमच्या दाढांनी विक्राळ आणि भयानक मुखांमध्ये घाईने शिरत आहेत. काही तुमच्या दातांच्या फटींमध्ये अडकलेले, मस्तके चूर्ण झालेले दिसत आहेत.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
मागील श्लोकातील वाक्य येथे गीतेतील सर्वांत हिंसक प्रतिमांपैकी एकाने पूर्ण होते. दोन्ही सैन्यांतील योद्धे श्रीकृष्णांच्या मुखांमध्ये घाईघाईने शिरत आहेत, आणि काही मस्तके चिरडलेल्या अवस्थेत दातांत अडकलेले दिसतात. ही भीषणता हेतुपूर्वक आहे. अर्जुनाला आपल्या आप्तांना मारण्याची भीती वाटत होती; आता त्याला दिसते की त्यांचे मृत्यू जणू घडून गेल्याप्रमाणे आधीच दिव्य रूपात सामावलेले आहेत. हा श्लोक हिंसेचा गौरव करत नाही. तो अर्जुनाला काळ आणि मर्त्यतेच्या वास्तवासमोर उभे करतो, ज्यापासून कोणत्याही बाजूचा कोणीही सुटू शकत नाही.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08