श्लोक 11.25
दंष्ट्राकरालानि च ते मुखानि
दृष्ट्वैव कालानलसन्निभानि ।
दिशो न जाने न लभे च शर्म
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥
लिप्यंतर
daṃṣṭrākarālāni ca te mukhāni
dṛṣṭvaiva kālānalasannibhāni |
diśo na jāne na labhe ca śarma
prasīda deveśa jagannivāsa ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
दाढांनी विक्राळ आणि प्रलयाग्नीसारखी तुमची मुखे पाहूनच मला दिशा कळेनाशा झाल्या आहेत आणि आश्रय मिळेनासा झाला आहे. हे देवेशा, हे जगन्निवासा, प्रसन्न व्हा.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
रूपाच्या मुखांची तुलना कालानलाशी, म्हणजे युगाच्या अंती जग भस्म करणाऱ्या अग्नीशी केली आहे. ती पाहून अर्जुन भांबावतो; त्याला दिशा कळत नाहीत आणि आश्रय सापडत नाही. प्रथमच तो कृपेसाठी हाक मारतो: हे देवेशा, जगाच्या आश्रया, प्रसन्न व्हा. ही याचना दाखवते की दर्शनाने अर्जुनाची विनंतीच उलटी फिरवली आहे. त्याने ईश्वरी रूप पाहण्याची मागणी केली, आणि जे दिसते ते इतके प्रचंड आहे की तो दयेची भीक मागतो. जगन्निवास हे संबोधन आठवण करून देते की भयातही त्याला कोणाकडे वळायचे ते ठाऊक आहे.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08