श्लोक 1.45
अहो बत महत्पापं कर्तुं व्यवसिता वयम् ।
यद्राज्यसुखलोभेन हन्तुं स्वजनमुद्यताः ॥
लिप्यंतर
aho bata mahatpāpaṃ kartuṃ vyavasitā vayam |
yadrājyasukhalobhena hantuṃ svajanamudyatāḥ ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
अरेरे, राज्यसुखाच्या लोभाने आपल्याच लोकांना मारण्यास उद्युक्त होऊन आम्ही किती मोठे पाप करण्याचा निश्चय केला आहे!
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
अर्जुन स्वतःलाच दोष देतो. आधी त्याने कौरवांना लोभी म्हटले होते, आता तो मान्य करतो की आपणही राज्यसुखाच्या लोभानेच युद्धाला उभे राहिलो आहोत. अरेरे हा उद्गार त्याच्या पश्चात्तापाची तीव्रता दाखवतो. हा क्षण आत्मपरीक्षणाचा आहे: अर्जुन आपल्या हेतूंवर प्रश्नचिन्ह लावतो. काही वाचक यात खरी नैतिक जागृती पाहतात, तर काही दुःखातून आलेली अतिशयोक्ती. पांडवांचा लढा न्याय्य हक्कासाठी होता, लोभासाठी नव्हे, पण अर्जुनाच्या दुःखी मनाला हा फरक आता दिसत नाही.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08