श्लोक 12.11
अथैतदप्यशक्तोऽसि कर्तुं मद्योगमाश्रितः ।
सर्वकर्मफलत्यागं ततः कुरु यतात्मवान् ॥
लिप्यन्तरण
athaitadapyaśakto'si kartuṃ madyogamāśritaḥ |
sarvakarmaphalatyāgaṃ tataḥ kuru yatātmavān ||
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
जँ तोँ ईहो करबा मे असमर्थ छह, तँ हमर योगक शरण लऽ आ आत्मसंयमी भऽ सभ कर्मक फलक त्याग करह।
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
जँ ईहो बेसी लागय, तँ अर्जुन श्रीकृष्णक योगक शरण लेथि, अपना केँ संयमित करथि आ सभ कर्मक फल केँ छोड़ि देथि। ई सभ सँ सुलभ सोपान अछि: केओ प्रत्येक कर्म सचेत रूप सँ ईश्वर केँ अर्पित नहि कऽ सकय, तैयो परिणाम सँ आसक्ति छोड़ि सकैत अछि। फलक त्याग गीताक केन्द्रीय उपदेश मे सँ एक अछि, जे दोसर अध्याय सँ बेर-बेर आयल अछि। एतय ई अन्तिम आ सभक लेल सुलभ बाट रूप मे राखल गेल अछि, जाहि सँ केओ बाहर नहि छूटय।
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08