ಶ್ಲೋಕ 9.19
तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।
अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥
ಲಿಪ್ಯಂತರ
tapāmyahamahaṃ varṣaṃ nigṛhṇāmyutsṛjāmi ca |
amṛtaṃ caiva mṛtyuśca sadasaccāhamarjuna ||
Sanskrit System ಅವರಿಂದ · ಯಂತ್ರ ಕರಡು · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ಅನುವಾದ
ನಾನು ತಾಪವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ಮಳೆಯನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯುತ್ತೇನೆ, ಸುರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅರ್ಜುನನೇ, ಅಮೃತವೂ ನಾನೇ, ಮೃತ್ಯುವೂ ನಾನೇ; ಸತ್ತೂ ನಾನೇ, ಅಸತ್ತೂ ನಾನೇ.
Sanskrit System ಅವರಿಂದ · ಯಂತ್ರ ಕರಡು · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ
ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನನ್ನು ವಿರುದ್ಧ ಜೋಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಸರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಸೂರ್ಯನಾಗಿ ತಾಪ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ಮಳೆಯನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಸುರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಅಮೃತತ್ವವೂ ಮೃತ್ಯುವೂ, ಸತ್ ಮತ್ತು ಅಸತ್ ಎರಡೂ. ಜೀವನದ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಟ್ಟ ಎರಡೂ ಮುಖಗಳು ಒಂದೇ ಮೂಲದಿಂದ ಬರುತ್ತವೆ. ಸತ್ ಮತ್ತು ಅಸತ್ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೆಲವರು ವ್ಯಕ್ತ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಕ್ತ ಎಂದೂ, ಕೆಲವರು ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯ ಎಂದೂ ಓದುತ್ತಾರೆ. ದೈವವನ್ನು ಸುಖದ ಮೂಲವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುವುದು ಅಪೂರ್ಣ; ಮಳೆಯ ಜೊತೆ ಬರಗಾಲವೂ, ಜೀವನದ ಜೊತೆ ಸಾವೂ ಅದರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿವೆ.
Sanskrit System ಅವರಿಂದ · ಯಂತ್ರ ಕರಡು · claude-opus-5-5 · 2026-11-08