詩節 9.19
तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।
अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥
翻字
tapāmyahamahaṃ varṣaṃ nigṛhṇāmyutsṛjāmi ca |
amṛtaṃ caiva mṛtyuśca sadasaccāhamarjuna ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
ਹੇ ਅਰਜੁਨ, ਮੈਂ ਤਪਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਮੀਂਹ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਅਤੇ ਵਰਸਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੌਤ ਵੀ, ਸਤ ਵੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਅਸਤ ਵੀ।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਜੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਗਰਮੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੀਂਹ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਰਸਾਉਂਦਾ ਵੀ। ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੌਤ ਵੀ, ਸਤ ਵੀ ਅਤੇ ਅਸਤ ਵੀ। ਸਤ ਅਤੇ ਅਸਤ ਨੂੰ ਕੁਝ ਪਾਠਕ ਪ੍ਰਗਟ ਅਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਕਾਰਜ। ਭਾਵ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼, ਭਾਵੇਂ ਸੁਖਾਵੀਂ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਡਰਾਉਣੀ, ਉਸਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ। ਮੌਤ ਵੀ ਉਸੇ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08