詩節 9.19
तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।
अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥
翻字
tapāmyahamahaṃ varṣaṃ nigṛhṇāmyutsṛjāmi ca |
amṛtaṃ caiva mṛtyuśca sadasaccāhamarjuna ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
ഞാൻ ചൂടു നൽകുന്നു; ഞാൻ മഴയെ തടഞ്ഞുനിർത്തുകയും പെയ്യിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അർജുനാ, അമൃതവും മൃത്യുവും സത്തും അസത്തും ഞാനാണ്.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
വിപരീതങ്ങളുടെ ജോടികളിൽ കൃഷ്ണൻ തന്നെ പേരെടുത്തു പറയുന്നു. അദ്ദേഹം ചൂടു നൽകുന്നു; മഴ തടഞ്ഞുനിർത്തുകയും പെയ്യിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അമൃതവും മൃത്യുവും സത്തും അസത്തും അദ്ദേഹമാണ്. യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗത്തുനിന്നും ദിവ്യത്തെ വേർതിരിക്കാൻ ശ്ലോകം വിസമ്മതിക്കുന്നു. ജീവിതവും മരണവും, ഉള്ളതും ഇല്ലാത്തതും എല്ലാം ഒരേ ഉറവിടത്തിൽനിന്നാണ്. രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ സത്ത്, അസത്ത് എന്ന വേർതിരിവിനെ ഈ ശ്ലോകം ഉയർന്ന ഒരു ഐക്യത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08