詩節 9.12
मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः ।
राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥
翻字
moghāśā moghakarmāṇo moghajñānā vicetasaḥ |
rākṣasīmāsurīṃ caiva prakṛtiṃ mohinīṃ śritāḥ ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
व्यर्थ आशा, व्यर्थ कर्म र व्यर्थ ज्ञान भएका विवेकहीन मानिसहरू मोहमा पार्ने राक्षसी र आसुरी प्रकृतिको आश्रय लिन्छन्।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
कृष्ण उहाँलाई बेवास्ता गर्नेहरूको अवस्था वर्णन गर्नुहुन्छ। तिनका आशा, कर्म र ज्ञान सबै व्यर्थ छन्, र तिनमा विवेक छैन। तिनी मोहमा पार्ने स्वभावमा टाँसिन्छन्, जसलाई राक्षसी र आसुरी भनिएको छ। यी शब्दहरूले प्राणीका प्रकार होइन, क्रूरता, अहंकार र स्वेच्छाचारको स्वभाव जनाउँछन्। श्लोकले देखाउँछ कि दिव्यतालाई चिन्न नसक्दा जीवनको हरेक पक्ष प्रभावित हुन्छ, र प्रयास तथा बुझाइबाट स्थायी अर्थ खोसिन्छ। यसको विपरीत अर्को श्लोकमा महात्माहरूको वर्णन छ।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08