अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् ।
यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥
翻字
antakāle ca māmeva smaranmuktvā kalevaram |
yaḥ prayāti sa madbhāvaṃ yāti nāstyatra saṃśayaḥ ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
ଯିଏ ଅନ୍ତକାଳରେ କେବଳ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରି ଶରୀର ଛାଡ଼ି ପ୍ରୟାଣ କରେ, ସେ ମୋ ଭାବକୁ ପାଏ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
କୃଷ୍ଣ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟ ବିଷୟରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ଆଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯିଏ ଶରୀର ଛାଡ଼ିବା ବେଳେ କେବଳ ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ପ୍ରୟାଣ କରେ, ସେ ତାଙ୍କ ଭାବ, ମଦ୍ଭାବ ପାଏ। ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ପଦଟି ଜୀବନର ଶେଷ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଉପରେ ବହୁତ ଓଜନ ରଖେ। ତଥାପି ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦ ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ ଯେ ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଆକସ୍ମିକ ବିଷୟ ନୁହେଁ। ଶେଷରେ ଜଣେ ଯାହା ମନେ ପକାଏ ତାହା ସେ କିପରି ବଞ୍ଚିଛି ତା ଦ୍ୱାରା ଗଢ଼ା। ଏହିପରି ଶିକ୍ଷାଟି ମୃତ୍ୟୁର ଘଡ଼ିକୁ ପୂରା ଜୀବନ ସହ ଯୋଡ଼େ।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08