अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् ।
यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥
翻字
antakāle ca māmeva smaranmuktvā kalevaram |
yaḥ prayāti sa madbhāvaṃ yāti nāstyatra saṃśayaḥ ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನೇ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ದೇಹವನ್ನು ತೊರೆದು ಹೊರಡುವವನು ನನ್ನ ಭಾವವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
ಸಾವಿನ ಸಮಯದ ಬಗೆಗಿನ ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಕೃಷ್ಣನು ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ. ದೇಹವನ್ನು ಬಿಡುವಾಗ ತನ್ನನ್ನೇ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಹೊರಡುವವನು ತನ್ನ ಭಾವವನ್ನು, ಮದ್ಭಾವವನ್ನು (ಮದ್ಭಾವ) ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಇದು ಭರವಸೆಯ ಮಾತು: ಮುಕ್ತಿಗೆ ಸಂಕೀರ್ಣ ವಿಧಿಗಳು ಬೇಕಿಲ್ಲ, ಸ್ಮರಣೆ ಸಾಕು. ಆದರೆ ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕಗಳು ತೋರಿಸುವಂತೆ, ಅಂತಿಮ ಕ್ಷಣದ ಸ್ಮರಣೆ ಆಕಸ್ಮಿಕವಲ್ಲ; ಅದು ಜೀವನವಿಡೀ ಬೆಳೆಸಿದ ಮನೋಭಾವದ ಫಲ. ಸ್ಮರಣೆ (ಸ್ಮರಣ) ಇಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯ ಕೇಂದ್ರ ಕ್ರಿಯೆ.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08