詩節 8.12
सर्वद्वाराणि संयम्य मनो हृदि निरुध्य च ।
मूर्ध्न्याधायात्मनः प्राणमास्थितो योगधारणाम् ॥
翻字
sarvadvārāṇi saṃyamya mano hṛdi nirudhya ca |
mūrdhnyādhāyātmanaḥ prāṇamāsthito yogadhāraṇām ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
உடலின் எல்லா வாயில்களையும் அடைத்து, மனத்தை இதயத்தில் அடக்கி, உயிர்மூச்சைத் தலையில் நிறுத்தி, யோகத்தின் உறுதியான பிடியில் நிலைத்து,
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
மரண நேர யோகப் பயிற்சியைக் கிருஷ்ணர் விரிவாக விவரிக்கிறார். மனம் வெளியே செல்லும் புலன்களான உடலின் எல்லா வாயில்களும் அடைக்கப்படுகின்றன. மனம் இதயத்துக்குள் அடக்கப்படுகிறது. உயிர்மூச்சு மேலே இழுக்கப்பட்டுத் தலையில் நிறுத்தப்படுகிறது. யோகி யோகத்தின் உறுதியான பிடியில் நிலைத்திருக்கிறார். இந்த விவரிப்பு உணர்வை வெளியுலகிலிருந்து படிப்படியாக உள்ளே இழுத்து மேல்நோக்கிச் செலுத்தும் செயல்முறையைச் சித்தரிக்கிறது. இது முந்தைய அத்தியாயத்தில் சொல்லப்பட்ட ஒன்பது வாயில் நகரம் என்ற உவமையையும் நினைவூட்டுகிறது. வாக்கியம் அடுத்த சுலோகத்தில் தொடர்கிறது.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08