詩節 6.39
एतन्मे संशयं कृष्ण छेत्तुमर्हस्यशेषतः ।
त्वदन्यः संशयस्यास्य छेत्ता न ह्युपपद्यते ॥
翻字
etanme saṃśayaṃ kṛṣṇa chettumarhasyaśeṣataḥ |
tvadanyaḥ saṃśayasyāsya chettā na hyupapadyate ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
கிருஷ்ணா, என்னுடைய இந்த ஐயத்தை நீயே முழுமையாக நீக்க வேண்டும்; ஏனெனில் இதைப் போக்கக்கூடியவர் உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
இந்த ஐயத்தை முழுமையாக நீக்கும்படி அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரிடம் கேட்கிறான்; வேறு யாராலும் அதைச் செய்ய முடியாது என்கிறான். இந்த வேண்டுகோள் வளர்ந்துவரும் நம்பிக்கையைப் பிரதிபலிக்கிறது: அர்ஜுனன் இப்போது கிருஷ்ணரை வெறும் நண்பனாகவும் தேரோட்டியாகவும் மட்டுமல்ல, ஆழ்ந்த கேள்விகளைத் தீர்க்கக்கூடிய ஒரே ஆசிரியராகவும் காண்கிறான். முதல் அத்தியாயத்தில் மரபு சொன்னதை நம்பிப் பேசிய அர்ஜுனன், இப்போது நேரடியாகக் கிருஷ்ணரின் சொல்லையே நாடுகிறான். அவனுடைய ஐயங்களும் போர் என்ற குறுகிய வட்டத்தைத் தாண்டி, ஆன்மீக வாழ்வின் அடிப்படைக் கேள்விகளுக்கு விரிந்துள்ளன.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08