詩節 6.30
यो मां पश्यति सर्वत्र सर्वं च मयि पश्यति ।
तस्याहं न प्रणश्यामि स च मे न प्रणश्यति ॥
翻字
yo māṃ paśyati sarvatra sarvaṃ ca mayi paśyati |
tasyāhaṃ na praṇaśyāmi sa ca me na praṇaśyati ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
जसले मलाई सबैतिर देख्छ र सबैलाई ममा देख्छ, उसका लागि म कहिल्यै हराउँदिनँ, र ऊ पनि मबाट कहिल्यै हराउँदैन।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
कृष्ण अब प्रथम पुरुषमा बोल्नुहुन्छ र यो दृष्टिलाई आफूतिर मोड्नुहुन्छ। जसले उहाँलाई सबैतिर देख्छ, र सबैलाई उहाँमा देख्छ, उसले उहाँलाई कहिल्यै गुमाउँदैन, र कृष्णले पनि त्यो व्यक्तिलाई कहिल्यै गुमाउनुहुन्न। श्लोकले पारस्परिक उपस्थितिको सम्बन्ध व्यक्त गर्छ: कुनै पक्ष अर्कोबाट हराउँदैन। अध्यायको ध्यानसम्बन्धी उपदेश भक्तिमय बन्ने सबैभन्दा स्पष्ट क्षणमध्ये यो एक हो। श्लोकले अन्तिम पङ्क्तिहरूको तयारी गर्छ, जहाँ भक्त योगीलाई सर्वोच्च भनिन्छ।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08