詩節 6.14
प्रशान्तात्मा विगतभीर्ब्रह्मचारिव्रते स्थितः ।
मनः संयम्य मच्चित्तो युक्त आसीत मत्परः ॥
翻字
praśāntātmā vigatabhīrbrahmacārivrate sthitaḥ |
manaḥ saṃyamya maccitto yukta āsīta matparaḥ ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
அமைதியான மனத்துடன், அச்சமின்றி, பிரம்மசரிய விரதத்தில் உறுதியாக நின்று, மனத்தை அடக்கி, என்னிடம் சிந்தையைச் செலுத்தி, என்னையே மேலானவனாகக் கொண்டு யோகத்தில் இணைந்து அமர வேண்டும்.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
தியானிப்பவரின் விவரிப்பு நிறைவடைகிறது. மனம் அமைதியாகவும் அச்சமற்றும் இருக்க வேண்டும்; தியானிப்பவர் பிரம்மசரிய விரதத்தைக் காக்க வேண்டும், இது பொதுவாகப் புலனடக்கமும் ஒழுக்கமான வாழ்வும் என்று புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. மனத்தை அடக்கி, கிருஷ்ணரிடம் சிந்தையைச் செலுத்தி, அவரையே மேலான இலக்காகக் கொண்டு அமர வேண்டும். இந்தச் சொற்கள் தியானத்தைத் தனிப்பட்ட பக்தியுடன் இணைக்கின்றன. வெறும் மன ஒருமுகப்படுத்தல் மட்டுமல்ல, அன்பான அர்ப்பணிப்புடன் கூடிய தியானமே இங்கே விவரிக்கப்படுகிறது; பின்வரும் அத்தியாயங்களில் இந்தக் கருத்து விரிவடையும்.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08