詩節 6.13
समं कायशिरोग्रीवं धारयन्नचलं स्थिरः ।
सम्प्रेक्ष्य नासिकाग्रं स्वं दिशश्चानवलोकयन् ॥
翻字
samaṃ kāyaśirogrīvaṃ dhārayannacalaṃ sthiraḥ |
samprekṣya nāsikāgraṃ svaṃ diśaścānavalokayan ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
ଶରୀର, ମସ୍ତକ ଓ ଗ୍ରୀବାକୁ ସିଧା ଓ ଅଚଳ ରଖି, ସ୍ଥିର ହୋଇ, ନିଜ ନାସିକାର ଅଗ୍ରଭାଗକୁ ଚାହିଁ ଓ କୌଣସି ଦିଗକୁ ନ ଚାହିଁ,
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
କୃଷ୍ଣ ଆସନ ବା ଶରୀର ଭଙ୍ଗୀ ଆଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତି। ଶରୀର, ମୁଣ୍ଡ ଓ ବେକ ଗୋଟିଏ ସିଧା ରେଖାରେ, ଅଚଳ ଓ ସ୍ଥିର। ଦୃଷ୍ଟି ନାକର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ରହେ, ଆଖି କୌଣସି ଦିଗକୁ ଭ୍ରମେ ନାହିଁ। ଟୀକାକାରମାନେ ଭିନ୍ନ ମତ ରଖନ୍ତି ଯେ ଏହାର ଅର୍ଥ ଅକ୍ଷରଶଃ ନାକକୁ ଚାହିଁବା ନା ଆଖିକୁ ଅଧା ବନ୍ଦ କରି ତଳକୁ ରଖିବା, କିନ୍ତୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ: ଦୃଷ୍ଟି ମନକୁ ବାହାରକୁ ନ ଟାଣୁ। ପଦଟି ଏକ ବାକ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରେ ଯାହା ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦରେ ଚାଲେ, ଧ୍ୟାନକାରୀକୁ ସମଗ୍ର ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରି।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08