詩節 6.13
समं कायशिरोग्रीवं धारयन्नचलं स्थिरः ।
सम्प्रेक्ष्य नासिकाग्रं स्वं दिशश्चानवलोकयन् ॥
翻字
samaṃ kāyaśirogrīvaṃ dhārayannacalaṃ sthiraḥ |
samprekṣya nāsikāgraṃ svaṃ diśaścānavalokayan ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
शरीर, शिर र घाँटीलाई सीधा र अचल राखेर, स्थिर भई, आफ्नो नाकको टुप्पोतिर हेर्दै र कुनै दिशातिर नहेरी,
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
कृष्ण आसनतर्फ लाग्नुहुन्छ। शरीर, शिर र घाँटी एउटै सीधा रेखामा, अचल र स्थिर राखिन्छन्। दृष्टि नाकको टुप्पोमा अडिन्छ, र आँखा कुनै दिशातिर भड्किँदैनन्। यसको अर्थ शाब्दिक रूपमा नाकतिर हेर्नु हो कि आँखा आधा बन्द गरेर तलतिर राख्नु हो भन्नेमा व्याख्याताहरू फरक छन्, तर उद्देश्य स्पष्ट छ: दृष्टिले मनलाई बाहिर तान्न नदिनु। श्लोकले अर्कोमा जारी रहने वाक्य सुरु गर्छ, जसले ध्यातालाई समग्रमा वर्णन गर्छ।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08