詩節 6.11
शुचौ देशे प्रतिष्ठाप्य स्थिरमासनमात्मनः ।
नात्युच्छ्रितं नातिनीचं चैलाजिनकुशोत्तरम् ॥
翻字
śucau deśe pratiṣṭhāpya sthiramāsanamātmanaḥ |
nātyucchritaṃ nātinīcaṃ cailājinakuśottaram ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
પવિત્ર સ્થાનમાં, ન બહુ ઊંચું ન બહુ નીચું, એક ઉપર એક દર્ભ, મૃગચર્મ અને વસ્ત્ર પાથરેલું પોતાનું સ્થિર આસન સ્થાપવું.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
શ્રીકૃષ્ણ ધ્યાન માટેના સ્થાન અને આસનનું વર્ણન કરે છે. જગ્યા સ્વચ્છ હોવી જોઈએ, અને આસન સ્થિર, ન બહુ ઊંચું ન બહુ નીચું. તેના પર દર્ભ, મૃગચર્મ અને વસ્ત્રના સ્તર પાથરેલા હોય, જે પ્રાચીન ભારતની આરામ, રક્ષણ અને વિધિપૂર્વકની શુદ્ધિ માટેની પરંપરાગત ગોઠવણ હતી. આ વિગતો બતાવે છે કે ગીતા દેહ અને તેના વાતાવરણને ગંભીરતાથી લે છે. સ્થિર, મધ્યમ અને સ્વચ્છ સ્થાન એ સ્થિર, મધ્યમ અને શુદ્ધ મનનું બાહ્ય પ્રતિરૂપ છે, જેને ધ્યાન શોધે છે.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08