詩節 5.22
ये हि संस्पर्शजा भोगा दुःखयोनय एव ते ।
आद्यन्तवन्तः कौन्तेय न तेषु रमते बुधः ॥
翻字
ye hi saṃsparśajā bhogā duḥkhayonaya eva te |
ādyantavantaḥ kaunteya na teṣu ramate budhaḥ ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
కౌంతేయా, స్పర్శల నుండి పుట్టే భోగాలు దుఃఖానికే మూలాలు, ఎందుకంటే వాటికి ఆదీ అంతమూ ఉన్నాయి. జ్ఞాని వాటిలో ఆనందించడు.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
ఇంద్రియసుఖాల పరిమితులను శ్రీకృష్ణుడు వివరిస్తాడు. వస్తువులతో సంపర్కం వల్ల కలిగే భోగాలు దుఃఖయోనులు (దుఃఖయోని), అంటే దుఃఖానికి పుట్టిళ్ళు. అవి మొదలవుతాయి, ముగుస్తాయి, వాటి ముగింపు నష్టాన్నో తృష్ణనో నిరాశనో తెస్తుంది. అందుకే జ్ఞాని, బుధుడు (బుధ), వాటిలో ఆనందం వెతకడు. ఇది కఠోరమైన ఆత్మనిరాకరణకు పిలుపు కాదు, బయటి వస్తువులపై ఆధారపడిన సుఖపు స్వభావాన్ని స్పష్టంగా చూడటం. అనుభూతులు వచ్చిపోతాయి, వాటిని ఓర్పుతో సహించాలి అనే రెండవ అధ్యాయపు బోధనను ఇది ప్రతిధ్వనిస్తుంది.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08