詩節 5.22
ये हि संस्पर्शजा भोगा दुःखयोनय एव ते ।
आद्यन्तवन्तः कौन्तेय न तेषु रमते बुधः ॥
翻字
ye hi saṃsparśajā bhogā duḥkhayonaya eva te |
ādyantavantaḥ kaunteya na teṣu ramate budhaḥ ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
കൗന്തേയാ, സ്പർശജന്യമായ ഭോഗങ്ങൾ ആദിയും അന്തവുമുള്ളതിനാൽ ദുഃഖത്തിന്റെ ഉറവിടങ്ങളാണ്. ബുദ്ധിമാൻ അവയിൽ രമിക്കുന്നില്ല.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
ഇന്ദ്രിയസുഖത്തിന്റെ പരിമിതികൾ കൃഷ്ണൻ വിശദീകരിക്കുന്നു. വിഷയസമ്പർക്കത്തിൽനിന്നുണ്ടാകുന്ന ഭോഗങ്ങൾ ദുഃഖയോനികൾ, ദുഃഖത്തിന്റെ ഗർഭപാത്രങ്ങൾ, ആണ്. അവ തുടങ്ങുന്നു, അവസാനിക്കുന്നു; അവയുടെ അവസാനം നഷ്ടമോ ആർത്തിയോ നിരാശയോ കൊണ്ടുവരുന്നു. അതിനാൽ ബുദ്ധിമാനായ ബുധൻ അവയിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നില്ല. ഈ ശ്ലോകം കഠിനമായ നിഷേധത്തിനുള്ള ആഹ്വാനമല്ല; സുഖങ്ങളുടെ ക്ഷണികസ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശാന്തമായ നിരീക്ഷണമാണ്, അവയിൽ ആശ്രയം വയ്ക്കരുതെന്ന ഉപദേശവും.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08