詩節 4.42
तस्मादज्ञानसम्भूतं हृत्स्थं ज्ञानासिनात्मनः ।
छित्त्वैनं संशयं योगमातिष्ठोत्तिष्ठ भारत ॥
翻字
tasmādajñānasambhūtaṃ hṛtsthaṃ jñānāsinātmanaḥ |
chittvainaṃ saṃśayaṃ yogamātiṣṭhottiṣṭha bhārata ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
त्यसैले अज्ञानबाट उत्पन्न भई तिम्रो हृदयमा रहेको यो संशयलाई ज्ञानरूपी तरवारले काटेर योगमा स्थित होऊ। हे भारत, उठ।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
अध्याय उत्तेजक आदेशसहित सकिन्छ। अज्ञानबाट जन्मेर अर्जुनको हृदयमा बसेको शङ्कालाई ज्ञानको तरवारले काट्नुपर्छ। त्यसपछि उनले योगमा अडान लिएर उठ्नुपर्छ। योद्धाको बिम्ब उपयुक्त छ: अर्जुनलाई पहिले चाहिने तरवार उनको हातमा भएको होइन, बुझाइको तरवार हो। अन्तिम शब्द उत्तिष्ठ, अर्थात् उठ, ले दोस्रो अध्यायमा कृष्णको आह्वानको प्रतिध्वनि गर्छ। ज्ञानसम्बन्धी उपदेश आफ्नो अन्त्यमा फेरि कर्मको आह्वानमा फर्कन्छ।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08