詩節 4.41
योगसंन्यस्तकर्माणं ज्ञानसञ्छिन्नसंशयम् ।
आत्मवन्तं न कर्माणि निबध्नन्ति धनञ्जय ॥
翻字
yogasaṃnyastakarmāṇaṃ jñānasañchinnasaṃśayam |
ātmavantaṃ na karmāṇi nibadhnanti dhanañjaya ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
தனஞ்சயா, யோகத்தால் செயலைத் துறந்து, ஞானத்தால் ஐயங்கள் அறுக்கப்பட்டு, தன்னைத் தன்வசம் கொண்டவனைச் செயல்கள் கட்டுவதில்லை.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
கிருஷ்ணர் அத்தியாயத்தின் முக்கிய இழைகளை ஒன்றிணைக்கிறார். செயலின் பிணைப்பிலிருந்து விடுபட்டவர் யோகத்தால் செயலைத் துறந்தவர்; அதாவது செயல்படுவதை நிறுத்தியவர் அல்ல, பலன்களை அர்ப்பணித்துப் பற்றை விட்டவர். அவருடைய ஐயங்கள் ஞானத்தால் அறுக்கப்பட்டுள்ளன; அவர் தன்னைத் தன்வசம் கொண்டவர். யோகமும் ஞானமும் தன்னடக்கமும் இங்கே ஒன்றாக வருகின்றன. அர்ஜுனன் தொடக்கத்தில் கேட்ட அறிவா செயலா என்ற கேள்விக்கு இது பதிலளிக்கிறது: இரண்டும் சேர்ந்தே விடுதலைக்கு இட்டுச்செல்கின்றன.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08