詩節 3.17
यस्त्वात्मरतिरेव स्यादात्मतृप्तश्च मानवः ।
आत्मन्येव च सन्तुष्टस्तस्य कार्यं न विद्यते ॥
翻字
yastvātmaratireva syādātmatṛptaśca mānavaḥ |
ātmanyeva ca santuṣṭastasya kāryaṃ na vidyate ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
అయితే ఆత్మలోనే రమిస్తూ, ఆత్మలోనే తృప్తి పొంది, ఆత్మలోనే సంతుష్టుడైన మనిషికి చేయవలసిన కార్యం ఏదీ ఉండదు.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
ఇప్పుడు కృష్ణుడు ఒక మినహాయింపు చెబుతాడు. ఆత్మలో ఆనందించేవాడు, అక్కడే నిండుదనం పొందేవాడు, లోపలే పూర్తిగా సంతృప్తుడైనవాడికి ఇక చేయవలసిన విధి ఏదీ ఉండదు. కర్మ వల్ల అతడు పొందవలసినది ఏమీ మిగలదు. ఆత్మను సాక్షాత్కరించుకున్నవాడి స్థితిని ఈ శ్లోకం వర్ణిస్తుంది; ఇచ్చిపుచ్చుకునే చక్రం అతడిపై బాధ్యత మోపదు. కొన్ని సంప్రదాయాలు దీన్ని జ్ఞానులకు సన్న్యాసానికి ఆధారంగా తీసుకుంటాయి; మరికొన్ని, తర్వాతి శ్లోకాలు చూపినట్టు, అలాంటివాడు కూడా ఇతరుల మేలు కోసం కర్మ చేస్తూనే ఉంటాడని నొక్కిచెబుతాయి.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08