詩節 3.17
यस्त्वात्मरतिरेव स्यादात्मतृप्तश्च मानवः ।
आत्मन्येव च सन्तुष्टस्तस्य कार्यं न विद्यते ॥
翻字
yastvātmaratireva syādātmatṛptaśca mānavaḥ |
ātmanyeva ca santuṣṭastasya kāryaṃ na vidyate ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
ஆனால் ஆத்மாவிலேயே மகிழ்ந்து, ஆத்மாவிலேயே திருப்தியடைந்து, ஆத்மாவிலேயே நிறைவுகொண்ட மனிதனுக்குச் செய்ய வேண்டியது எதுவும் இல்லை.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
கிருஷ்ணர் இப்போது ஒரு விதிவிலக்கைச் சொல்கிறார். ஆத்மாவில் (ஆத்மன்) மகிழ்ந்து, அங்கேயே நிறைவைக் கண்டு, உள்ளே முழுமையாகத் திருப்தியடைந்தவருக்கு மேலும் செய்ய வேண்டிய கடமை இல்லை. செயலால் அவர் பெற வேண்டியது எதுவும் மிச்சமில்லை. பரிமாற்றச் சக்கரம் இனிக் கட்டுப்படுத்தாத, ஆத்மாவை உணர்ந்தவரின் நிலையை இச்சுலோகம் விவரிக்கிறது. ஆயினும் இது அர்ஜுனனுக்கான அனுமதி அல்ல; அவன் இன்னும் இந்த நிலையை அடையவில்லை. மேலும் அத்தகைய ஞானியும் உலக நலனுக்காகச் செயல்படலாம் என்பதைக் கிருஷ்ணர் விரைவில் காட்டுவார்.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08