詩節 2.56
दुःखेष्वनुद्विग्नमनाः सुखेषु विगतस्पृहः ।
वीतरागभयक्रोधः स्थितधीर्मुनिरुच्यते ॥
翻字
duḥkheṣvanudvignamanāḥ sukheṣu vigataspṛhaḥ |
vītarāgabhayakrodhaḥ sthitadhīrmunirucyate ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
துன்பத்தில் கலங்காத மனமும், இன்பத்தில் ஏக்கமின்மையும் கொண்டு, ஆசை, அச்சம், சினம் நீங்கியவர் உறுதியான மனமுடைய முனிவர் எனப்படுகிறார்.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
கிருஷ்ணர் சித்திரத்தைத் தொடர்கிறார். நிலைத்த மனமுடைய முனிவர் துன்பத்தில் கலங்குவதில்லை, இன்பத்தை ஏங்குவதில்லை. அவர் பற்று (ராகம்), அச்சம், சினம் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டவர். இங்கே குறிப்பிடப்படும் மூன்று உணர்ச்சிகளும் போர்க்களத்தில் வீரனையும், அன்றாட வாழ்க்கையில் எல்லோரையும் கலக்குபவை. நிலைத்தன்மை என்பது உணர்ச்சியற்ற குளிர்ச்சி அல்ல என்பதை இந்தச் சுலோகம் காட்டுகிறது. தீர்ப்பை மறைக்கும் எதிர்வினை உணர்ச்சிகளிலிருந்து விடுதலையே அது; அதனால் ஒருவர் இன்பத்தையும் துன்பத்தையும் ஒரே தெளிந்த மனத்துடன் எதிர்கொள்ள முடிகிறது. அன்பும் கருணையும் அவரிடம் குறைவதில்லை, ஆனால் அவை அவரைக் குழப்புவதில்லை. இத்தகைய மனிதர் துன்பத்தில் இருப்பவருக்கு ஆதரவாக நிற்கவும் முடிகிறது.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08