詩節 2.37
हतो वा प्राप्स्यसि स्वर्गं जित्वा वा भोक्ष्यसे महीम् ।
तस्मादुत्तिष्ठ कौन्तेय युद्धाय कृतनिश्चयः ॥
翻字
hato vā prāpsyasi svargaṃ jitvā vā bhokṣyase mahīm |
tasmāduttiṣṭha kaunteya yuddhāya kṛtaniścayaḥ ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
கொல்லப்பட்டால் சொர்க்கத்தை அடைவாய்; வென்றால் பூமியை அனுபவிப்பாய். ஆகவே கௌந்தேயா, போரிட உறுதிகொண்டு எழுந்திரு.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
இரண்டு சாத்தியமான விளைவுகளையும் கிருஷ்ணர் முன்வைக்கிறார்; நியாயமான போரில் போரிடும் வீரனுக்கு இரண்டுமே நல்லவை. அர்ஜுனன் இறந்தால் சொர்க்கத்தை அடைவான்; வென்றால் பூமியையும் அதன் ஆட்சியையும் அடைவான். ஆகவே போரிட உறுதிகொண்டு எழ வேண்டும். கடமையையும் புகழையும் அடிப்படையாகக் கொண்ட வாதத்தை இந்தச் சுலோகம் செயலுக்கான தெளிவான அழைப்புடன் முடிக்கிறது. எந்த விளைவு சிறந்தது என்று தனக்குத் தெரியவில்லை என்று அர்ஜுனன் முன்பு சொன்னதற்கும் இது பதிலளிக்கிறது: எந்த விளைவிலும் இழப்பு இல்லை என்கிறார் கிருஷ்ணர். இவ்வாறு அர்ஜுனனின் சந்தேகம் ஒவ்வொன்றாக எதிர்கொள்ளப்படுகிறது, அவன் மனம் மெல்ல மெல்லத் தெளிவை நோக்கி நகர்கிறது.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08