詩節 2.30
देही नित्यमवध्योऽयं देहे सर्वस्य भारत ।
तस्मात्सर्वाणि भूतानि न त्वं शोचितुमर्हसि ॥
翻字
dehī nityamavadhyo'yaṃ dehe sarvasya bhārata |
tasmātsarvāṇi bhūtāni na tvaṃ śocitumarhasi ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
பாரதா, ஒவ்வொருவரின் உடலிலும் வசிக்கும் இவன் எப்போதும் கொல்லப்பட முடியாதவன். ஆகவே எந்த உயிருக்காகவும் நீ வருந்தக்கூடாது.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
ஆத்மாவின் இயல்பை அடிப்படையாகக் கொண்ட வாதத்தை இந்தச் சுலோகம் நிறைவு செய்கிறது. ஒவ்வொருவரின் உடலிலும் வசிக்கும் இவன் எப்போதும் கொல்லப்பட முடியாதவன்; எனவே அர்ஜுனன் எந்த உயிருக்காகவும் வருந்தக்கூடாது. எல்லோருடைய, எல்லா உயிர்களும் என்ற சொற்கள் கருத்தைப் பீஷ்மருக்கும் துரோணருக்கும் அப்பால் ஒவ்வொரு உயிருக்கும் விரிவுபடுத்துகின்றன. இதை நிறுவிய பின், அடுத்த சுலோகத்தில் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனின் சொந்தக் கடமையை அடிப்படையாகக் கொண்ட புதிய வாதத்தைத் தொடங்குகிறார். இதனால் உபதேசம் தத்துவத்துக்கும் நடைமுறை அறநெறிக்கும் இடையே மாறிமாறிச் செல்கிறது என்பது தெரிகிறது. ஒவ்வொரு உயிரிலும் அழியாத ஒன்றைக் காணும் இந்தப் பார்வை எல்லா உயிர்களின் மீதும் மரியாதையை வளர்க்கிறது.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08