詩節 2.30
देही नित्यमवध्योऽयं देहे सर्वस्य भारत ।
तस्मात्सर्वाणि भूतानि न त्वं शोचितुमर्हसि ॥
翻字
dehī nityamavadhyo'yaṃ dehe sarvasya bhārata |
tasmātsarvāṇi bhūtāni na tvaṃ śocitumarhasi ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
हे भारत, सबैको शरीरमा बस्ने यो देही सधैँ अवध्य छ। त्यसैले तिमीले कुनै पनि प्राणीका लागि शोक गर्नुहुँदैन।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
यो श्लोकले आत्माको स्वरूपबाट आएको तर्क टुङ्ग्याउँछ। हरेक शरीरमा बस्ने देही सधैँ हानिभन्दा पर छ, त्यसैले अर्जुनले कुनै प्राणीका लागि शोक गर्नुहुँदैन। सर्वस्य अर्थात् सबैको र सर्वाणि भूतानि अर्थात् सबै प्राणी भन्ने शब्दले बुँदालाई भीष्म र द्रोणभन्दा पर हरेक जीवसम्म फैलाउँछन्। यो कुरा स्थापित गरेपछि कृष्ण अर्को श्लोकमा अर्जुनकै कर्तव्यमा आधारित नयाँ तर्कतर्फ लाग्नुहुन्छ, जसले देखाउँछ कि उपदेश दर्शन र व्यावहारिक नैतिकताबीच आवतजावत गर्छ।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08