詩節 2.21
वेदाविनाशिनं नित्यं य एनमजमव्ययम् ।
कथं स पुरुषः पार्थ कं घातयति हन्ति कम् ॥
翻字
vedāvināśinaṃ nityaṃ ya enamajamavyayam |
kathaṃ sa puruṣaḥ pārtha kaṃ ghātayati hanti kam ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
பார்த்தா, இதை அழிவற்றது, நிலையானது, பிறப்பற்றது, மாறாதது என்று அறிந்தவன் எவரையாவது எப்படிக் கொல்வான், அல்லது எப்படிக் கொல்லச் செய்வான்?
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
ஆத்மாவை அழிவற்றது, நித்தியமானது, பிறப்பற்றது, மாறாதது என்று அறிவதன் விளைவைக் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். இதை உண்மையாக அறிந்தவருக்கு யார் யாரைக் கொல்கிறார் என்ற கேள்வி அதன் வழக்கமான பொருளை இழக்கிறது. சுலோகம் ஒரு கேள்வியாக அமைந்துள்ளது; இது அர்ஜுனனைத் தன் சொந்த அனுமானங்களை ஆராயும்படி அழைக்கிறது. இந்த வரி அறிந்தவரின் புரிதலைப் பற்றியது, தீங்கு செய்வதற்கான அனுமதி அல்ல. செயலைக் கடமையின் மீதும் தன்னலமற்ற மனப்பான்மையின் மீதும் நிறுவுவதைக் கீதை வேறு இடங்களில் தெளிவாகச் சொல்கிறது. எனவே இதைத் தனியாகப் பிரித்து வாசிக்காமல் முழு உபதேசத்தின் பின்னணியில் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08