詩節 18.77
तच्च संस्मृत्य संस्मृत्य रूपमत्यद्भुतं हरेः ।
विस्मयो मे महान् राजन्हृष्यामि च पुनः पुनः ॥
翻字
tacca saṃsmṛtya saṃsmṛtya rūpamatyadbhutaṃ hareḥ |
vismayo me mahān rājanhṛṣyāmi ca punaḥ punaḥ ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
हे राजन्, हरिको त्यो अत्यन्त अद्भुत रूप पनि बारम्बार सम्झेर मलाई ठूलो विस्मय हुन्छ, र म फेरि फेरि हर्षित हुन्छु।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
सञ्जय आफूले देखेको हरि, अर्थात् कृष्णको अचम्मको रूप पनि सम्झन्छन्, सम्भवतः अघिल्लो अध्यायमा देखाइएको विश्वरूप। त्यसलाई बारम्बार सम्झँदा उनी ठूलो आश्चर्यले भरिन्छन् र बारम्बार रमाउँछन्। श्लोकले शिक्षाको सम्झनालाई दर्शनको सम्झनासँग जोड्छ। वचन र प्रकाश दुवैले स्थायी छाप छोड्छन्, र सञ्जयको प्रतिक्रियाले गीताले जगाउन चाहेको श्रद्धामय आश्चर्यको नमुना दिन्छ।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08