詩節 18.77
तच्च संस्मृत्य संस्मृत्य रूपमत्यद्भुतं हरेः ।
विस्मयो मे महान् राजन्हृष्यामि च पुनः पुनः ॥
翻字
tacca saṃsmṛtya saṃsmṛtya rūpamatyadbhutaṃ hareḥ |
vismayo me mahān rājanhṛṣyāmi ca punaḥ punaḥ ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
आणि हे राजा, हरीचे ते अत्यंत अद्भुत रूप पुन्हा पुन्हा आठवून मला मोठा विस्मय होतो आणि मी पुन्हा पुन्हा हर्षित होतो.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
संजयाला त्याने पाहिलेले हरीचे, म्हणजे श्रीकृष्णांचे, विस्मयकारक रूपही आठवते, बहुधा आधीच्या एका अध्यायात दाखवलेले विश्वरूप. ते पुन्हा पुन्हा आठवताना तो मोठ्या आश्चर्याने भरून जातो आणि वारंवार आनंदित होतो. हा श्लोक शिकवणीच्या स्मृतीला दर्शनाच्या स्मृतीशी जोडतो. शब्द आणि प्रकटीकरण दोन्ही कायमचा ठसा उमटवतात, आणि गीता जागवू इच्छित असलेल्या आदरयुक्त विस्मयाचा आदर्श संजयाचा प्रतिसाद दाखवतो.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08