詩節 18.72
कच्चिदेतच्छ्रुतं पार्थ त्वयैकाग्रेण चेतसा ।
कच्चिदज्ञानसम्मोहः प्रनष्टस्ते धनञ्जय ॥
翻字
kaccidetacchrutaṃ pārtha tvayaikāgreṇa cetasā |
kaccidajñānasammohaḥ pranaṣṭaste dhanañjaya ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
हे पार्था, हें तुवें एकाग्र मनान आयकलें? हे धनंजया, अज्ञानांतल्यान जल्मिल्लो तुजो मोह नश्ट जालो?
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
शिकवण सोंपयल्या उपरांत श्रीकृष्ण अर्जुनाक दोन प्रस्न विचारता. ताणें तें पुराय लक्ष दिवन आयकलें? अज्ञानांतल्यान जल्मिल्लो ताचो गोंदळ नश्ट जालो? हे प्रस्न संवादाक ताच्या सुरवातीच्या बिंदू कडेन, झुजाच्या सुरवातीक आशिल्ल्या अर्जुनाच्या गोंदळा कडेन, परत हाडटात. ते बऱ्या शिकोवपाचो आदर्शूय दाखयतात: गुरू शिश्याक खरेंच समजलां वा ना तें तपासता. शिकवणेचें खरें माप शिश्याच्या बदलांत आसा. अर्जुनाची जाप आतां फुडल्या श्लोकांत येता, आनी ती सगळ्या संवादाची परीक्षा.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08