詩節 17.11
अफलाकाङ्क्षिभिर्यज्ञो विधिदृष्टो य इज्यते ।
यष्टव्यमेवेति मनः समाधाय स सात्त्विकः ॥
翻字
aphalākāṅkṣibhiryajño vidhidṛṣṭo ya ijyate |
yaṣṭavyameveti manaḥ samādhāya sa sāttvikaḥ ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
பலனை நாடாதவர்களால், செய்யப்பட வேண்டியதே என்று மனத்தை நிலைநிறுத்தி, விதிப்படி செய்யப்படும் வேள்வி சாத்துவிகமானது.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
பலனை நாடாதவர்களால், முறையான விதிப்படி, இது செய்யப்பட வேண்டியதே என்ற எண்ணத்தில் மனம் நிலைத்தபடி செய்யப்படும்போது வேள்வி சாத்துவிகமாகிறது. விளைவுகளில் பற்றில்லாத செயல் என்ற கீதையின் மைய உபதேசத்தை இது எதிரொலிக்கிறது. செய்யப்பட வேண்டியதே என்ற சொற்றொடர், கடமைக்காகவே கடமை என்ற மனப்பாங்கைப் படம்பிடிக்கிறது. சாத்துவிக வேள்வி தேவர்களுடனான பேரம் அல்ல; மேலும் எந்த நியாயப்படுத்தலும் தேவைப்படாத அர்ப்பணிப்புச் செயல். கொடுப்பதே அதன் நிறைவு; பெறுவது அதன் நோக்கமல்ல. இதுவே மூன்றில் மிக உயர்ந்த வேள்வியின் அடையாளம்.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08