詩節 16.15
आढ्योऽभिजनवानस्मि कोऽन्योऽस्ति सदृशो मया ।
यक्ष्ये दास्यामि मोदिष्य इत्यज्ञानविमोहिताः ॥
翻字
āḍhyo'bhijanavānasmi ko'nyo'sti sadṛśo mayā |
yakṣye dāsyāmi modiṣya ityajñānavimohitāḥ ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
நான் செல்வந்தன், உயர்குடியில் பிறந்தவன்; எனக்கு நிகர் வேறு யார்? வேள்வி செய்வேன், தானம் கொடுப்பேன், மகிழ்வேன் என்று அஞ்ஞானத்தால் மயங்கியவர்கள் சொல்கிறார்கள்.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
தற்பெருமை சமூக நிலையையும் சமயத்தையும் கூட அடைகிறது. நான் செல்வந்தன், உயர்குடிப் பிறப்பினன்; எனக்கு நிகர் யார்? வேள்விகள் செய்வேன், தானங்கள் தருவேன், மகிழ்வேன். அத்தியாயத்தின் முன்பகுதியில் தெய்வீகப் பண்புகளிடையே தோன்றிய வழிபாடும் தானமும் கூட இங்கே தற்பெருமையின் காட்சிகளாகின்றன. அத்தகையவர்கள் அஞ்ஞானத்தால் மயங்கியவர்கள் என்ற தன் சொந்தத் தீர்ப்புடன் கிருஷ்ணர் உள்மொழியை முடிக்கிறார். ஒரே வெளிச்செயல் அதன் பின்னாலுள்ள நோக்கத்தைப் பொறுத்து இரு செல்வங்களில் எதையும் சேரலாம் என்பதை இந்தச் சுலோகம் காட்டுகிறது. செயலின் மதிப்பு அதன் வடிவில் அல்ல, அதன் உள்நோக்கில் உள்ளது.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08