詩節 13.20
प्रकृतिं पुरुषं चैव विद्ध्यनादी उभावपि ।
विकारांश्च गुणांश्चैव विद्धि प्रकृतिसम्भवान् ॥
翻字
prakṛtiṃ puruṣaṃ caiva viddhyanādī ubhāvapi |
vikārāṃśca guṇāṃścaiva viddhi prakṛtisambhavān ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
प्रकृति र पुरुष दुवैलाई अनादि जान, र विकार र गुणहरू प्रकृतिबाट उत्पन्न भएका हुन् भनी जान।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
अब कृष्ण अर्जुनले नाम लिएको पहिलो जोडी, प्रकृति र पुरुषलाई लिनुहुन्छ। दुवै अनादि छन्, उहाँ भन्नुहुन्छ। कुनै पनि कुनै समयमा सृष्टि गरिएको होइन। संसारका सबै रूपान्तरण, सबै कुरालाई आकार दिने तीन गुणसहित, प्रकृतिबाट उत्पन्न हुन्छन्। यसले भौतिक र चेतन दुई मूल तत्त्वको साङ्ख्य दृष्टिलाई आधार लिन्छ। गीता यो ढाँचा अपनाउँछ, तर अध्यायले देखाएझैँ दुवैलाई ठूलो ईश्वरीय व्यवस्थाभित्र पनि राख्छ। अर्जुनका लागि श्लोकले उनको शरीर, मन र भावना कहाँबाट आउँछन् भनी बुझाउन थाल्छ।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08