詩節 12.9
अथ चित्तं समाधातुं न शक्नोषि मयि स्थिरम् ।
अभ्यासयोगेन ततो मामिच्छाप्तुं धनञ्जय ॥
翻字
atha cittaṃ samādhātuṃ na śaknoṣi mayi sthiram |
abhyāsayogena tato māmicchāptuṃ dhanañjaya ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
यदि तिमी ममा चित्तलाई स्थिर राख्न सक्दैनौ भने, हे धनञ्जय, अभ्यासयोगद्वारा मलाई प्राप्त गर्ने इच्छा गर।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
अर्जुनले कृष्णमा मन स्थिर राख्न सकेनन् भने उनले अभ्यासयोग, अर्थात् अभ्यास को योगद्वारा उहाँसम्म पुग्ने प्रयास गर्नुपर्छ। अभ्यास भनेको मनलाई धैर्यपूर्वक बारम्बार आफ्नो विषयमा फर्काउनु हो। यसले चञ्चल मन अभ्यास र वैराग्यले वशमा आउँछ भन्ने पहिलेको शिक्षाको प्रतिध्वनि गर्छ। निरन्तर तल्लीनता सजिलो छैन भनी श्लोकले स्वीकार्छ, र त्यसतर्फ क्रमशः पुग्ने अनुशासित विधि दिन्छ। स्वाभाविक स्थिरता नभएकाले कसैलाई फर्काइँदैन।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08