詩節 12.7
तेषामहं समुद्धर्ता मृत्युसंसारसागरात् ।
भवामि नचिरात्पार्थ मय्यावेशितचेतसाम् ॥
翻字
teṣāmahaṃ samuddhartā mṛtyusaṃsārasāgarāt |
bhavāmi nacirātpārtha mayyāveśitacetasām ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
हे पार्था, ज्यांचे चित्त माझ्यात प्रविष्ट झाले आहे, त्यांचा मृत्युरूप संसारसागरातून मी लवकरच उद्धार करणारा होतो.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
ज्यांचे चित्त त्यांच्यात शिरले आहे, त्यांना श्रीकृष्ण लवकरच मृत्यूच्या फेऱ्याच्या सागरातून वर काढणारे बनतात. संसाराच्या, म्हणजे जन्म-मृत्यूच्या चक्राच्या (संसार), सागराची प्रतिमा बंधन किती विशाल आणि भारावून टाकणारे वाटू शकते ते व्यक्त करते. वचन असे आहे की भक्ताला तो केवळ स्वबळावर पार करावा लागत नाही; श्रीकृष्ण स्वतः त्याची सुटका करतात, आणि तीही विलंब न लावता. आधी वर्णिलेल्या अडचणीचे उत्तर म्हणून हा श्लोक कृपेवर भर देतो.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08