詩節 12.18
समः शत्रौ च मित्रे च तथा मानापमानयोः ।
शीतोष्णसुखदुःखेषु समः सङ्गविवर्जितः ॥
翻字
samaḥ śatrau ca mitre ca tathā mānāpamānayoḥ |
śītoṣṇasukhaduḥkheṣu samaḥ saṅgavivarjitaḥ ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
ਜੋ ਵੈਰੀ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਮਾਣ ਅਤੇ ਅਪਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਸਰਦੀ ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ,
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
ਭਗਤ ਵੈਰੀ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰ ਪ੍ਰਤੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਮਾਣ ਅਪਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਸਰਦੀ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ, ਸੁਖ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ, ਅਤੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ। ਵਿਰੋਧੀ ਜੋੜਿਆਂ ਦੀ ਇਹ ਲੜੀ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਸਥਿਤਪ੍ਰੱਗ (ਅਡੋਲ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ) ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਯੋਗੀ ਦੇ ਵਰਣਨ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਗੀਤਾ ਦਾ ਆਦਰਸ਼ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਜੀਵਨ ਦੇ ਉਲਟ ਪਲਟਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਮਤਾ। ਸਲੋਕ ਇੱਕ ਵਾਕ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਗਲੇ ਸਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਇਸ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਮੁਕਾਉਂਦਾ ਹੈ।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08