詩節 12.13
अद्वेष्टा सर्वभूतानां मैत्रः करुण एव च ।
निर्ममो निरहङ्कारः समदुःखसुखः क्षमी ॥
翻字
adveṣṭā sarvabhūtānāṃ maitraḥ karuṇa eva ca |
nirmamo nirahaṅkāraḥ samaduḥkhasukhaḥ kṣamī ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
ఏ ప్రాణిపైనా ద్వేషం లేనివాడు, మైత్రి కరుణ గలవాడు, మమకారం అహంకారం లేనివాడు, సుఖదుఃఖాలలో సముడు, క్షమాశీలుడు,
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
తనకు ప్రియుడైన భక్తుడి చిత్రణను శ్రీకృష్ణుడు ఇప్పుడు మొదలుపెడతాడు; అది అధ్యాయం చివరి వరకు సాగుతుంది. అటువంటివాడు ఏ ప్రాణిపైనా ద్వేషం పెట్టుకోడు, స్నేహభావం, కరుణ కలిగి ఉంటాడు. మమకారం లేనివాడు, అంటే నిర్మముడు; నేను అనే అహంకారం లేనివాడు, అంటే నిరహంకారుడు. దుఃఖంలోనూ సుఖంలోనూ సమంగా ఉంటాడు, క్షమిస్తాడు. భక్తుడు ఇతరులతో ఎలా ప్రవర్తిస్తాడనే దానితో చిత్రణ మొదలవుతుంది. గీత దృష్టిలో భక్తి మొదట దయలో, సహనంలో కనిపిస్తుంది; కేవలం కర్మకాండలో లేదా భావావేశంలో కాదు.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08