詩節 10.9
मच्चित्ता मद्गतप्राणा बोधयन्तः परस्परम् ।
कथयन्तश्च मां नित्यं तुष्यन्ति च रमन्ति च ॥
翻字
maccittā madgataprāṇā bodhayantaḥ parasparam |
kathayantaśca māṃ nityaṃ tuṣyanti ca ramanti ca ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
மனத்தை என்னிடம் வைத்து, உயிரை எனக்கே அர்ப்பணித்து, ஒருவருக்கொருவர் உணர்த்திக்கொண்டு, எப்போதும் என்னைப் பற்றிப் பேசி, அவர்கள் மனநிறைவுடன் மகிழ்கிறார்கள்.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
இவ்வாறு தன்னை அறிந்தவர்களின் வாழ்க்கையைக் கிருஷ்ணர் விவரிக்கிறார். அவர்களுடைய சிந்தனை அவரிடம் நிலைத்திருக்கிறது; அவர்களுடைய உயிர்மூச்சும் ஆற்றலும் அவரை நோக்கித் திரும்பியுள்ளன. அவர்கள் தனித்திருப்பதில்லை; ஒருவருக்கொருவர் புரிதலை எழுப்பி, ஒன்றாக அவரைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். மனநிறைவு, மகிழ்ச்சி என்ற இரு சொற்களுடன் சுலோகம் முடிகிறது. தனிமையான தியானம் மட்டுமல்ல, கூடிப் பகிர்ந்து வாழும் ஒன்றாகப் பக்தியை இது சித்திரிக்கிறது. குடும்ப, நட்புப் பிணைப்புகள் பற்றிய துயரத்தில் நெருக்கடியைத் தொடங்கிய அர்ஜுனனுக்கு, பொதுவான அன்பில் வேரூன்றிய இன்னொரு வகைத் தோழமையை இது காட்டுகிறது.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08