詩節 10.42
अथवा बहुनैतेन किं ज्ञातेन तवार्जुन ।
विष्टभ्याहमिदं कृत्स्नमेकांशेन स्थितो जगत् ॥
翻字
athavā bahunaitena kiṃ jñātena tavārjuna |
viṣṭabhyāhamidaṃ kṛtsnamekāṃśena sthito jagat ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
तर हे अर्जुन, यति धेरै विस्तारले जानेर तिमीलाई के प्रयोजन? म यो सम्पूर्ण जगत्लाई आफ्नो एक अंशले धारण गरेर रहेको छु।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
अध्याय यस्तो मोडमा टुङ्गिन्छ जसले सबै विवरणलाई सानो देखाउँछ। अर्जुनलाई यति धेरै विशेष कुरा किन चाहियो? कृष्णले सम्पूर्ण ब्रह्माण्डलाई आफ्नो एउटा अंशले मात्र धारण गर्नुहुन्छ। सारा संसार एउटा अंश मात्र हो भने त्यसभन्दा परको कुरा अझ ठूलो हुनुपर्छ। श्लोकले विभूतिको शिक्षालाई पूरा पनि गर्छ र अर्को अध्यायको ढोका पनि खोल्छ, जहाँ अर्जुन यो विश्वरूप प्रत्यक्ष हेर्न माग्नेछन्। विभूतिबारे सुनाइले उनलाई तयार पारेको छ; अब उनी ती सबै धारण गर्नेलाई नै देख्न चाहनेछन्।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08