詩節 10.17
कथं विद्यामहं योगिंस्त्वां सदा परिचिन्तयन् ।
केषु केषु च भावेषु चिन्त्योऽसि भगवन्मया ॥
翻字
kathaṃ vidyāmahaṃ yogiṃstvāṃ sadā paricintayan |
keṣu keṣu ca bhāveṣu cintyo'si bhagavanmayā ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
യോഗിയേ, എപ്പോഴും അങ്ങയെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ എങ്ങനെ അങ്ങയെ അറിയും? ഭഗവാനേ, ഏതേതു ഭാവങ്ങളിൽ ഞാൻ അങ്ങയെ ചിന്തിക്കണം?
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
അർജുനന്റെ ചോദ്യം പ്രായോഗികമാണ്. കൃഷ്ണനെ എപ്പോഴും മനസ്സിൽ വയ്ക്കാൻ അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നു; പക്ഷേ മനസ്സിന് ആശ്രയിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും വേണം. ലോകത്തിലെ ഏതെല്ലാം രൂപങ്ങളിൽ, ഏതെല്ലാം ഭാവങ്ങളിൽ ദിവ്യതയെ ചിന്തിക്കണം? യോഗത്തിന്റെ അധിപൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അദ്ദേഹം കൃഷ്ണനെ യോഗി എന്നു വിളിക്കുന്നു; ഇത് അധ്യായത്തിൽ നേരത്തേ പറഞ്ഞ യോഗശക്തിയുമായി ബന്ധിക്കുന്നു. ഏതേത് എന്ന ആവർത്തനം അനേകം ഉദാഹരണങ്ങൾക്കായുള്ള ആകാംക്ഷ കാണിക്കുന്നു. തുടർന്നുവരുന്ന നീണ്ട പട്ടികയുടെ ലക്ഷ്യം ഇതു വിശദമാക്കുന്നു: അത് സ്മരണയ്ക്കുള്ള താങ്ങുകളാണ്, വെറുമൊരു പട്ടികയല്ല.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08