詩節 10.16
वक्तुमर्हस्यशेषेण दिव्या ह्यात्मविभूतयः ।
याभिर्विभूतिभिर्लोकानिमांस्त्वं व्याप्य तिष्ठसि ॥
翻字
vaktumarhasyaśeṣeṇa divyā hyātmavibhūtayaḥ |
yābhirvibhūtibhirlokānimāṃstvaṃ vyāpya tiṣṭhasi ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
எந்த மகிமைகளால் நீ இந்த உலகங்களில் பரவி நிலைத்திருக்கிறாயோ, உன்னுடைய அந்தத் தெய்வீக விபூதிகளை எதையும் விடாமல் நீ எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
அர்ஜுனன் இப்போது தன் வேண்டுகோளை முன்வைக்கிறான். கிருஷ்ணர் ஒருவரே தன்னை அறிவதால், இந்த உலகங்களை நிரப்பி அவற்றில் நிலைத்திருக்கும் தெய்வீக விபூதிகளை (மகிமை) அவர் ஒருவரே விவரிக்க முடியும். பரவியிருத்தல் என்ற சொல், வெளியோ ஒளியோ போல எல்லாவற்றிலும் ஊடுருவியிருக்கும் ஒன்றைக் குறிக்கிறது. எதையும் விடாமல் (அசேஷேண) முழுவதையும் சொல்லும்படி அர்ஜுனன் கேட்கிறான். இந்த வேண்டுகோள் ஆர்வம் மிக்கது, சற்றே நடைமுறைக்கு மீறியதும் கூட; இதைக் கிருஷ்ணர் மென்மையாகச் சுட்டிக்காட்டுவார். ஆனால் இறைமூலம் பற்றிய அருவமான கூற்றுகளிலிருந்து, மனம் பற்றிக்கொள்ளக்கூடிய உருவான எடுத்துக்காட்டுகளுக்கு அத்தியாயத்தை இது திருப்புகிறது.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08