詩節 10.16
वक्तुमर्हस्यशेषेण दिव्या ह्यात्मविभूतयः ।
याभिर्विभूतिभिर्लोकानिमांस्त्वं व्याप्य तिष्ठसि ॥
翻字
vaktumarhasyaśeṣeṇa divyā hyātmavibhūtayaḥ |
yābhirvibhūtibhirlokānimāṃstvaṃ vyāpya tiṣṭhasi ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
ഈ ലോകങ്ങളിൽ വ്യാപിച്ചു നിലകൊള്ളുന്ന അങ്ങയുടെ ദിവ്യമായ ആത്മവിഭൂതികളെ ഒന്നും ബാക്കിവയ്ക്കാതെ എന്നോടു പറയേണ്ടതാണ്.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
അർജുനൻ ഇപ്പോൾ തന്റെ അപേക്ഷ വയ്ക്കുന്നു. കൃഷ്ണനു മാത്രമേ തന്നെ അറിയാവൂ എന്നതിനാൽ, ഈ ലോകങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞ് സന്നിഹിതനായിരിക്കുന്ന ദിവ്യവിഭൂതികളെ വിവരിക്കാനും അദ്ദേഹത്തിനു മാത്രമേ കഴിയൂ. വ്യാപിക്കുക എന്ന വാക്ക് ആകാശമോ വെളിച്ചമോ പോലെ എല്ലാറ്റിലും പരന്നുകിടക്കുന്ന ഒന്നിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഒന്നും വിട്ടുപോകാതെ (അശേഷേണ) മുഴുവനും പറയണമെന്നാണ് അർജുനന്റെ ആവശ്യം. കൃഷ്ണൻ സൗമ്യമായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടാൻ പോകുന്നതുപോലെ, ഈ അപേക്ഷ ആവേശം നിറഞ്ഞതും അല്പം അസാധ്യവുമാണ്. എങ്കിലും ദിവ്യമായ ഉറവിടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അമൂർത്ത പ്രസ്താവനകളിൽനിന്ന് മനസ്സിനു പിടിക്കാവുന്ന മൂർത്ത ഉദാഹരണങ്ങളിലേക്ക് ഇത് അധ്യായത്തെ തിരിക്കുന്നു.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08